20 χρόνια Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 18.11.2009
20 χρόνια Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Την 20η Νοεμβρίου 2009 συμπληρώνονται 20 χρόνια από την υιοθέτηση της Διεθνούς
Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού
Ηνωμένων Εθνών.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, με την ιδιότητά του ως Συνήγορος του Παιδιού, τονίζει την
ανάγκη η Σύμβαση, νόμος αυξημένης τυπικής ισχύος στη χώρα μας (ν.2101/92), να γίνει
ευρύτερα γνωστή και η παρακολούθηση της εφαρμογής της περισσότερο συστηματική. Είναι
απαραίτητο τα παιδιά να γνωρίσουν καλύτερα τα δικαιώματα και τις ευθύνες τους μέσα από το σχολείο, οι ενήλικες να ευαισθητοποιηθούν και οι επαγγελματίες να επιμορφωθούν σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών. Να ακούν προσεκτικά τις απόψεις των παιδιών και να γνωρίζουν πώς να ενεργήσουν όταν διαπιστώνουν ότι δικαιώματά τους παραβιάζονται.
Στα 6 χρόνια λειτουργίας του, ο Συνήγορος του Παιδιού έχει διαπιστώσει σοβαρές
ελλείψεις στο σύστημα παιδικής προστασίας, αλλά και υστερήσεις στον γενικότερο σχεδιασμό και την εφαρμογή ενιαίας πολιτικής για την προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού στη χώρα μας.
Τα νομοθετικά μέτρα που έχουν ληφθεί πρόσφατα για την προστασία των παιδιών από τη
βία είναι στη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο δεν έχουν συνοδευτεί από την αντίστοιχη οργάνωση και ενίσχυση των υπηρεσιών που καλούνται να τα υλοποιήσουν. Στην Ελλάδα σήμερα ένας μεγάλος αριθμός παιδιών εξακολουθούν να γίνονται θύματα βίας ή να βιώνουν συγκρούσεις και κρίσεις στο χώρο της οικογένειάς τους, χωρίς να μπορούν να λάβουν την προστασία και υποστήριξη που δικαιούνται. Πολλά παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, παιδιά μεταναστών και παιδιά Ρομά δυσκολεύονται να ενταχθούν ισότιμα στην εκπαίδευση, γιατί δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς οι υποστηρικτικοί μηχανισμοί στο σχολείο αλλά και στην κοινότητα όπου ζουν. Παιδιά και έφηβοι που χρειάζεται να απομακρυνθούν από τις οικογένειές τους τοποθετούνται συχνά σε ιδρύματα με ελλιπή στελέχωση ή χωρίς ειδίκευση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που τυχόν αντιμετωπίζουν (πχ αναπηρίες, ψυχικές διαταραχές, χρόνιες παθήσεις, εξαρτήσεις κλπ). Παιδιά που βιώνουν τη φτώχεια, την ανέχεια και την έλλειψη στοιχειωδών αγαθών, είναι πολλές φορές αποκομμένα από τις ευκαιρίες.
Έφηβοι με παραβατική συμπεριφορά δεν λαμβάνουν την υποστήριξη που χρειάζονται για τη
διευκόλυνση της κοινωνικής τους ένταξης και συμμετοχής.
Ο Συνήγορος του Παιδιού έχει επισημάνει επανειλημμένα την ανάγκη να αναπτυχθεί στη
χώρα μας ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, βασισμένο σε διαρκή
διϋπουργική συνεργασία και με προβλέψεις για συντονισμένες και αποκεντρωμένες δράσεις, με συμμετοχή των αρμόδιων δημοσίων φορέων, οργανισμών ΟΤΑ και μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Με αφορμή την επέτειο των 20 χρόνων από την υιοθέτηση της Διεθνούς Σύμβασης για τα
Δικαιώματα του Παιδιού, ο Συνήγορος του Παιδιού διοργανώνει τις παρακάτω εκδηλώσεις:
• Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου στο πλαίσιο της 4ης συνάντησης της Ομάδας Εφήβων
Συμβούλων του, η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κα Άννα
Διαμαντοπούλου θα συζητήσει με τους εφήβους με θέμα: «Σχολικοί Κανονισμοί και
Δημοκρατική Διοίκηση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση», με βάση τις προτάσεις τους, που
απέστειλε ο Συνήγορος στο Υπουργείο. Στις 13:30 θα ακολουθήσει ενημέρωση εκπροσώπων
των ΜΜΕ στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνηγόρου του Πολίτη.
• Σε συνεργασία με την Ένωση Γραφιστών Ελλάδας, ο Συνήγορος του Παιδιού κάλεσε
σχεδιαστές να δημιουργήσουν αφίσες με θέμα «Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού», στο πλαίσιο της δράσης «Δημιουργικά κύματα». Οι επιλεγμένες αφίσες θα εκτεθούν στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνηγόρου του Πολίτη και στην Ένωση Γραφιστών.
Επίσης, με την υποστήριξη του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, θα
αναρτηθούν σε σταθμούς και οχήματα μέσων μεταφοράς της Αθήνας. Ορισμένες από αυτές,
στην επιλογή των οποίων συμμετείχαν και παιδιά, θα σταλούν σε σχολεία όλης της χώρας. Οι αφίσες είναι αναρτημένες στον ιστοχώρο του Συνηγόρου του Παιδιού (www.0-18.gr).
• Την Κυριακή 22 Νοεμβρίου τα μέλη της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων, στο πλαίσιο
προετοιμασίας τους για τη διατύπωση προτάσεων με στόχο την αντιμετώπιση της βίας
μεταξύ συνομηλίκων (θέμα το οποίο θα απασχολήσει την Ομάδα στο ερχόμενο τρίμηνο) θα
παρακολουθήσουν την παράσταση εφηβικού θεάτρου «Chatroom» στο θέατρο ΧΩΡΑ, η οποία θα παιχτεί ειδικά για την περίσταση αυτή.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ευχαριστεί θερμά:
- την εταιρεία Aegean για τη δωρεάν μετακίνηση των μελών της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων και των συνοδών τους,
- την Ένωση Ξενοδόχων Αθήνας για τη δωρεάν φιλοξενία τους σε ξενοδοχεία της πόλης,
- τον καλλιτεχνικό οργανισμό Coyot για την προσφορά της παράστασης “Chatroom”,
- τα Xωριά SOS για τη διάθεση λεωφορείων για τη μεταφορά των εφήβων στη θεατρική παράσταση
- τις Γραφικές Τέχνες «Κοντορούσης» για τη δωρεάν εκτύπωση των αφισών.
Περισσότερες πληροφορίες: Γραφείο Συνηγόρου του Παιδιού: 210 7289703
Γραφείο Επικοινωνίας Συνηγόρου του Πολίτη: 210 7289610,
κιν. 6979362413, 6979448887

Μαθησιακές Δυσκολίες

Μουσικοθεραπεία και Αυτισμός

Υποστηρικτική παρέμβαση στην προσχολική και σχολική ηλικία

Lucia Kessler-Κακουλίδη

Λέξεις- κλειδιά: Αυτισμός, Θεραπευτική Ρυθμική, Ρυθμός, Μουσική, Κίνηση

1. Εισαγωγή
Στην αντιμετώπιση του Αυτισμού και των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών (ΔΑΔ) η μουσικοθεραπεία ως υποστηρικτική παρέμβαση είναι πλέον και στην Ελλάδα ευρέως αποδεκτή. Πρωτοπόρες στην θεραπευτική χρήση της μουσικής αποτέλεσαν οι Η.Π.Α. με την θέσπιση μουσικοθεραπευτικών σπουδών το 1919 στο πανεπιστήμιο της Columbia. Στην συνέχεια ακολούθησαν χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής, με σημαντικότερη την Αργεντινή. Εκεί πρωτεργάτης στην εργασία με αυτιστικά παιδιά ήταν ο Ronaldo O. Benenzon (1939).


Η εφαρμογή της μουσικοθεραπείας σε παιδιά με αυτισμό ξεκίνησε στην Αγγλία, τη δεκαετία 1950-60, από τους μουσικοθεραπευτές Juliette Alvin (1897–1982), Paul Nordoff (1910-1977) και Clive Robbins (1927) (Τσίρης 2005:41-42) έχοντας ως βάση την ουμανιστική ψυχολογία.

Στη Γερμανία ως πρόδρομοι της μουσικοθεραπείας σχετικά με τον αυτισμό θεωρούνται οι Gertrud Orff και Karin Schumacher. (Plahl, Koch-Temming 2005,2008) Η πρώτη θεμελίωσε τη θεωρία της πάνω στο μουσικοεκπαιδευτικό σύστημα Orff και σε μια πολύ-αισθητηριακή προσέγγιση, ενώ η δεύτερη χρησιμοποίησε ως θεωρητικό υπόβαθρο την ψυχοθεραπεία. βασιζόμενη στον ψυχαναλυτή και αναπτυξιολόγο D. N. Stern. (Schumacher: 2004: 15-22, Weber 1999:41-45)

Στην Ελλάδα, όπως και στη Γερμανία εφαρμόζεται η Θεραπευτική Ρυθμική (ΘΡ) ως υποστήριξη του παιδιού και ατόμου με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και πραγματοποιείται είτε σε εξατομικευμένο πρόγραμμα με βραχυπρόθεσμο στόχο την ενσωμάτωση του παιδιού σε ομάδα, είτε σε ομάδες του νηπιαγωγείου που ισχύει η συνεκπαίδευση τυπικώς αναπτυσσόμενων παιδιών με παιδιά με αυτισμό. Έχοντας ως θεμέλια την μουσική και την κίνηση και με μια τοποθέτηση, που προσεγγίζει όλα τα αισθητηριακά όργανα, η ΘΡ δίνει πολλαπλές δυνατότητες αντιμετώπισης των προβλημάτων του παιδιού με αυτισμό και της υποστήριξής του.

Οι διάφορες μουσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις που εφαρμόζονται στα παιδιά/άτομα με αυτισμό, συμπεριλαμβανόμενης και της ΘΡ, αν και μπορεί να διαφέρουν ενδεχομένως μεταξύ τους ως προς την υλοποίηση, συμπίπτουν ωστόσο όσον αφορά τον στόχο τους που είναι η επίλυση των δυσκολιών που εμφανίζουν τα παιδιά/άτομα αυτά. Η ΘΡ στοχεύει στην ανάπτυξη κοινωνικών, επικοινωνιακών και λεκτικών δεξιοτήτων, στην ψυχοκινητική ανάπτυξη και στην αλλαγή συμπεριφορών του παιδιού/ατόμου οι οποία δυσκολεύουν την ένταξή του στην κοινωνική ζωή (όπως επιθετικότητα ή στερεοτυπικές συμπεριφορές: κινητικές, λεκτικές, συμπεριφοριστικές / αυτοτραυματισμοί - απλά και σύνθετα τικ ).
[…]

3. Εφαρμογές της Θεραπευτικής Ρυθμικής σε παιδιά/άτομα με αυτισμό.
Η Θεραπευτική Ρυθμική στην εφαρμογή της σε παιδιά και άτομα με αυτισμό στοχεύει πρωταρχικά στην ενεργοποίηση κοινωνικό-επικοινωνιακών διαδικασιών. Ως γνωστό τα παιδιά/άτομα με αυτισμό μειονεκτούν σημαντικά στον τομέα της κοινωνικής διαντίδρασης και της επικοινωνίας, γεγονός που δυσκολεύει την ένταξή τους στο κοινωνικό και σχολικό πλαίσιο. Όπως αναφέρει ο Σούλης, (2008: 234) «Ειδικότερα, από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων […] προέκυψε ότι το μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας αναφορικά με τη συνεκπαίδευση παρουσιάζουν οι μαθητές με αυτισμό.» Συνεπώς ένας από τους πρώτους στόχους μας στην ΘΡ είναι να διερευνούμε στο παιδί τον βαθμό δυσκολιών που παρουσιάζει και σε ποιους τομείς εμφανίζει τα πιο έντονα προβλήματα Στην περίπτωση του παιδιού με αυτισμό, οι φωνητικές του εκφράσεις καθώς και η κινητικές στερεοτυπίες (στροβιλισμός, κυματισμός των χεριών κ.λ.π.: αναλυτικά βλέπε Τσίρης, 2005: 12, Attwood, 2009: 328) είναι καμιά φορά η μοναδική δυνατότητα του ίδιου να δίνει μορφή στις εσωτερικές τους θεάσεις, να απεικονίζει τα συναισθήματά του, καθώς και να επικοινωνεί με τους άλλους. Με αφετηρία αυτές τις εκφράσεις παρέχεται η δυνατότητα να εισβάλλουμε στον κόσμο του παιδιού και να επικοινωνήσουμε μαζί του.

Όπως επισημάνει ο Dreher, (Σούλης 2003:166) «Οι πράξεις της αισθητήριας αντίληψης και οι κινήσεις είναι δημιουργικές συναντήσεις με τον κόσμο, είναι κάτι πρωτογενές και ταυτόχρονα συνιστούν ένα αποτέλεσμα.» Με προϋπόθεση το γεγονός ότι η ΘΡ χρησιμοποιεί τη μουσική και τη κίνηση για θεραπευτικούς σκοπούς, οφείλουμε να εξετάσουμε, γιατί η μουσική και η κίνηση παίζει τόσο σημαντικό ρόλο για τα παιδιά αυτά, και γιατί τους δίνει τόση ευχαρίστηση.

Ο λόγος σχετίζεται με το γεγονός ότι η μουσική:
- γίνεται κατανοητή χωρίς την ομιλία ή την εικονογράφηση
- προκαλεί αντίδραση και επικοινωνία
- προσφέρει και προκαλεί συναισθήματα
- προσφέρει συναισθηματική ασφάλεια και σιγουριά εξαιτίας των κανόνων που τη διέπουν (αρχή, τέλος, επανάληψη στο ρυθμό και στην μελωδία)

Σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει η κίνηση στα παιδιά με αυτισμό μπορούν να παρατηρηθούν τα εξής:
- Η κίνηση είναι ο μεσολαβητής, η γέφυρα μεταξύ του παιδιού και του έξω κόσμου.
- Η κίνηση, όπως και η στερεοτυπική κίνηση, βοηθά στην συναισθηματική αποφόρτιση και στην απόκτηση ενός αισθήματος ασφάλειας.
- Μέσω της κίνησης δίνεται η δυνατότητα στο παιδί για αισθητηριακή πρόσληψη των ερεθισμάτων του περιβάλλοντος.
- Η κίνηση είναι τρόπος επικοινωνίας.

Με βάση τα προαναφερθέντα συμπεραίνεται ότι το παιδί με αυτισμό, μπορεί να χρησιμοποιεί τη μουσική και την κίνηση σαν μη-λεκτικά μέσα επικοινωνίας. Με την άμεση αλληλεπίδρασή τους προωθούν μια συνάντηση του παιδιού με τον έξω κόσμο καθώς και την ευκαιρία για την ανάπτυξη της επικοινωνίας.
Στη ΘΡ χρησιμοποιούμε εκτός από τη μουσική, την κίνηση και τον λόγο (σε μορφή τραγουδιού ή αυτοσχεδιάζοντας με συλλαβές, λέξεις ή σύντομες φράσεις) μουσικά όργανα (βασικό το πιάνο, κιθάρα, φλογέρα, κρουστά και όργανα Orff) καθώς και υλικό (στεφάνια, μπάλες, ξύλινα ραβδιά, σακουλάκια με ρύζι) που υποστηρίζει την αισθησιοκινητική ανάπτυξη του παιδιού.
[…]

Συμπεράσματα
Η μουσικοθεραπευτική προσέγγιση με την μέθοδο της Θεραπευτικής Ρυθμικής σαν υποστηρικτική παρέμβαση εφαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες και δυνατότητες του παιδιού με αυτισμό, είτε σε ατομικό επίπεδο, - πάντα με στόχο την ενσωμάτωσή του σε ομάδα,- είτε σε μικρή ομάδα. Με αυτό τον τρόπο συμβάλλει η ΘΡ στην κοινωνική και σχολική ένταξη του παιδιού.

Λόγω της φύσης της συγκεκριμένης αναπτυξιακής διαταραχής και των σοβαρών επιπτώσεων που έχει σε πολλαπλούς τομείς της ανάπτυξης του ατόμου με αυτισμό, η υποστήριξή του με εξατομικευμένο εκπαιδευτικό και θεραπευτικό πρόγραμμα κρίνεται απαραίτητη και πρέπει να ξεκινά ύστερα από σχετική διάγνωση και πάντα σε στενή συνεργασία όλων των ειδικοτήτων που ασχολούνται με αυτό το παιδί. Σήμερα θεωρείται δεδομένο, ότι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των προβλημάτων του παιδιού με αυτισμό παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή του και θα έπρεπε να αρχίζει πριν από το δεύτερο έτος της ηλικίας του. […]

Τα παιδιά και άτομα με αυτισμό δέχονται πλέον τις υποστηρικτικές παρεμβάσεις σε δομές, οι οποίες ακολουθούν εκπαιδευτικούς καθώς και θεραπευτικούς στόχους. Το 2008 ψηφίστηκε για πρώτη φορά από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ένα νομοσχέδιο (Νόμος 3699/2008, άρθρο 12, παράγρ. 3), το οποίο αναγνωρίζει και τη μουσικοθεραπεία ως μία από τις υποστηρικτικές παρεμβάσεις για τα παιδιά με αυτισμό. Θεωρούμε, ότι αυτή η απόφαση αποτελεί αναμφισβήτητα ένα θετικό βήμα προς την υποστήριξη των παιδιών αυτών, καθώς στην ενίσχυση των ατόμων με αυτισμό πρέπει να εφαρμόζονται όλες οι εκπαιδευτικές και θεραπευτικές μέθοδοι που στο παρελθόν έχουν αποδείξει ότι υποστηρίζουν το άτομο στην εξελικτική του πορεία και το βοηθούν στη διαχείριση των προβλημάτων του.

Συμπερασματικά, η Θεραπευτική Ρυθμική αναδεικνύεται ως ένα πολύτιμο μέσο στην αντιμετώπιση των δυσκολιών των παιδιών και των ατόμων με αυτισμό γιατί λειτουργεί τόσο θεραπευτικά (βελτίωση στον συναισθηματικό και επικοινωνιακό τομέα) όσο και εκπαιδευτικά (βελτίωση στον γνωστικό και κινητικό τομέα μέσω της αύξησης της συγκέντρωσης της προσοχής, της μίμησης κλπ). Συμβάλλοντας στην αποτροπή της επιδείνωσης της κατάστασής τους, λειτουργεί εποικοδομητικά στους τομείς που αυτά υστερούν, διευκολύνει την λειτουργικότητά τους και συνεργεί στην κοινωνική επανένταξή τους.

Παράλληλα, στόχος των όποιων εκπαιδευτικό-θεραπευτικών παρεμβάσεων στα άτομα με αυτισμό είναι η εξασφάλιση μιας ποιοτικής ζωής, η ισότιμη συμμετοχή τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι και η δημιουργία συνθηκών για μια καλύτερη παρουσία τους στον κόσμο. Άλλωστε «μια δημοκρατική κοινωνία, για την οποία ο ανθρωπισμός είναι δεσμευτικό καθήκον και η οποία παραχωρεί σε όλους τους πολίτες ίσα δικαιώματα, δεν επιτρέπεται να αναγνωρίζει απλώς και μόνο τα «προϊόντα» του «ανάπηρου» ως πολιτιστική προσφορά, πρέπει να αποδέχεται τον ίδιο τον ανάπηρο ως ισότιμο πρόσωπο. […]Η κοινωνία μπορεί να είναι «ευχαριστημένη» μόνο όταν στα μέλη της παρέχεται η προοπτική ενός καλύτερου κόσμου από εκείνον που αντίκρισαν όταν γεννήθηκαν.» (Σούλης, α) 2003:145)

Βιβλιογραφία:

Ελληνόγλωσση:

• Attwood, T. (2009) Σύνδρομο Asperger. Ένας Πλήρης Οδηγός. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
• Frith U. (1996) Αυτισμός. Εξηγώντας το αίνιγμα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
• Happέ F. (1998) Αυτισμός. Ψυχολογική Θεώρηση. Αθήνα: Gutenberg Verlag
• Καλύβα Ε. (2005) Αυτισμός: Εκπαιδευτικές και Θεραπευτικές Προσεγγίσεις. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση
• Καρτασίδου, Λ. (2004). Μουσική Εκπαίδευση στην Ειδική Παιδαγωγική. Αθήνα: Τυπωθήτω.
• Kessler-Κακουλίδη (2009) Η Μέθοδος «Ρυθμική Dalcroze»: Μία εναλλακτική πρόταση ανάμεσα στη Μουσικοπαιδαγωγική και τη Μουσικοθεραπεία.
• Approaches: Μουσικοθεραπεία & Ειδική Μουσική Παιδαγωγική (www.primarymusic.gr) (1)
• Σούλης, Σ. Γ. (2003) Τα παιδιά με Βαριά Νοητική Καθυστέρηση και ο Κόσμος τους. Αθήνα: Gutenberg-Παιδαγωγική Σειρά
• Σούλης, Σ. Γ. (2008) Ένα Σχολείο για Όλους. Από την έρευνα στην πράξη.
• Παιδαγωγική της ένταξης. Τόμος Β΄ Αθήνα: Gutenberg – Ειδική Παιδαγωγική 3
• Τσίρης Γ. (2005) Η Χρήση του Μουσικού Αυτοσχεδιασμού για την Ενίσχυση της
• Αλληλεπίδρασης σε Άτομα με Αυτισμό – μια μελέτη περίπτωσης. Αδημοσίευτη Διπλωματική Εργασία Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Βόλος

Ξενόγλωσση:

• Baron-Cohen S., Allen, J &Gillberg C. (1992) Can autism be detected at 18 months? The needle, the haystack, and the CHAT. Britisch Journal of Psychiatry. 161, 839-843
• Bruhn H., Oerter R., Rosing H. (1997) Musik-Psychologie. Ein Handbuch. Reinbek bei Hamburg: Rowohlt Taschenbuch Verlag GmbH
• Dalcroze, E. J. (1921/1977). Rhythmus, Musik und Erziehung. Wolfenbuttel: Kallmayer Verlag.
• Dreher W. (1974) Das pathosophische Denken Viktor von Weizsackers. Ein Beitrag der medizinischen Anthropologie zu einer anthropologisch fundierten Padagogik. FaM 1974 (= Europaische Hochschulschriften Reihe XI, Bd. 16)
• Frohne I. (1981) Das Rhythmische Prinzip, Grundlagen, Formen und Realisations- beispiele in Therapie und Padagogik. Lilienthal
• Frohne-Hagemann I., Ple?-Adamczyk, H. (2005) Indikation Musiktherapie bei psychischen Problemen im Kindes- und Jugendalter. Musiktherapeutische Diagnostik und Manual nach ICD-10. Gottingen: Vandenhoeck&Ruprecht
• Goll, H. (1993). Heilpadagogische Musiktherapie. Berlin: Peter Lang Verlag.
• Hartogh, T. & Wickel, H. H. (2004). Handbuch Musik in der sozialen Arbeit. Weinheim-Munchen: Juventa Verlag.
• Hoellering, A. (1974). Die Bedeutung der rhythmisch-musikalischen Erziehung fur die Psychotherapie. Paderborn: Petzold Verlag.
• Oberegelsbacher D. (2008) Musiktherapie mit autistischen Patienten. In: Decker-Voigt Oberegelsbacher, Timmermann. Lehrbuch der Musiktherapie. Munchen/Basel: Ernst Reinhardt Verlag
• Orff G. (1979) Musiktherapie bei Kindern. In: Rhythmus, Entspannung, Heilung Pfluger P.- M. (Hrsg.) Fellbach: Verlag Adolf Bonz GmbH
• Plahl Ch. Koch-Temming H. (2005/2008) Musiktherapie mit Kindern. Grundlagen- Methoden-Praxisfelder. Bern: Hans Huber Verlag
• Schaefer, G. (1992). Rhythmik als interpadagogisches Konzept. Remscheid: Waldkauz Verlag.
• Schumacher K. (1994) Musiktherapie mit autistischen Kindern. In: Bolay, V. Bernius, V. (Hrsg): Praxis der Musiktherapie, Bd. 12. Stuttgart/Jena: Gustav Fischer und Kassel: Barenreiter
• Schumacher K. (1999,2004) Musiktherapie und Sauglingsforschung. Frankfurt am Main: Peter Lang Verlag)
• Tauscher, H. (1975). Die rhythmisch-musikalische Erziehung in der Heilpadagogik. Berlin-Charlottenburg: Carl Marhold Verlag.
• Weber, C. M. (1999) Tanz- und Musiktherapie zur Behandlung autistischer Storungen. Gottingen: Verlag fur Angewandte Psychologie
• Weiss G. (2001) Kreative Arbeit mit Musik und Bewegung – Heilpadagogische Rhythmik fur Menschen mit und ohne Behinderungen. In: Helms, Schneider, Weber (2001) Praxisfelder der Musikpadagogik. Kassel: Gustav Bosse Verlag
  

Σημείωση Tο απόσπασμα αποτελεί μέρος της εισήγησης της κας Kessler που δημοσιεύθηκε στα πρακτικά του 6ου Διεθνούς συνεδρίου της Ελληνικής Ένωσης για τη Μουσική Εκπαίδευση και έχει την άδεια της ΕΕΜΕ και της συγγραφέως για την αναδημοσίευσή του.

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ
ΗΛΙΚΙΑ (ΤΕΑΠΗ)
ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΕΝΤΑΞΙΑΚΩΝ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ (ΚΕΤΕΕΠ)
Δείτε λεπτομέρειες:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ
Αναπηρία και η πολιτική της ένταξης
13 & 14 Νοεμβρίου 2009
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων
Ακαδημίας 50
ΑΘΗΝΑ
2009

Μάθηση με το ΝΟΥ και την ΚΑΡΔΙΑ

Συγγραφική Ομάδα
Μαγδαληνή Αγραφιώτη, Ράνια Γεωργιάδου, Μιχάλης Λαγουμιτζής, Χρυσούλα Μπουγιούκου ,Ευγενία Κακούτη

Το παρόν βιβλίο αποτελεί την απόδειξη ότι τα Συναισθήματα και η σωστή διαχείρισή τους είναι το κλειδί για την αποτελεσματικότερη μάθηση.

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Το βιβλίο αυτό αν και απευθύνεται κυρίως σε παιδαγωγούς, έχει αποδειχθεί πολύ χρήσιμο και σε γονείς οι οποίοι έχουν ήδη εφαρμόσει τις αρχές και τις μεθόδους ως μέλη ομάδας του Εργαστηρίου Κοινωνικής και Συναισθηματικής Ανάπτυξης.

Σκοπός του είναι να χρησιμεύσει ως οδηγός στο να βοηθάμε τα παιδιά μας να μειώνουν τα προβλήματα συμπεριφοράς και επιθετικότητας και να αυξήσουν τα κίνητρα για μάθηση χωρίς καταναγκασμό. Σκοπό έχει επίσης να συμβάλλει ώστε το σχολείο –και η οικογένεια- να είναι ένας χώρος πιο ανθρώπινος όπου μικροί, μεγάλοι να νοιάζονται για τα συναισθήματα των άλλων και σέβονται αμοιβαία οι μεν τους δε.

Θεωρούμε ότι και μπορούμε και έχουμε ευθύνη να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου τα παιδιά πρώτα νιώθουν ευπρόσδεκτα και μετά μαθαίνουν.

Μέσα από το βιβλίο καλούμαστε να αλλάξουμε ριζικά μεθόδους προσέγγισης των παιδιών και να παρατηρήσουμε την ανταπόκριση τους δε αυτές τις αλλαγές.

Στο πρώτο μέρος περιγράφονται πολλές επιστημονικές μελέτες για το πώς λειτουργούν τα συναισθήματα και η σκέψη και πώς αυτά επηρεάζουν τις σχέσεις μας και τη μάθηση ή τις μαθησιακές δυσκολίες. Παρατίθενται επίσης γνώσεις απαραίτητες για να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί και πώς δυσλειτουργεί ένα ανθρώπινο σύστημα (πχ σχολείο, οικογένεια) ώστε να μειώνουμε τα προβλήματα.

Στο δεύτερο μέρος οι συγγραφείς-εκπαιδευτικοί περιγράφουν μεθοδικά το Πρόγραμμα Συναισθηματικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης όπως το εφήρμοσαν, βοηθώντας παράλληλα τον αναγνώστη (παιδαγωγό ή γονιό ) να το προσαρμόσει στις δικές του ιδιαίτερες συνθήκες. Τονίζουν την αξία της συνεργασίας μεταξύ των κατά τόπους δασκάλων και γονέων. Προτείνουν τη δημιουργία «πυρήνων-ομάδων» αλληλοστήριξης έχοντας ως οδηγό αυτό ή παρόμοια βιβλία.



« Η ποικιλία των εφαρμογών, η δημιουργική προσαρμογή ξένων προτύπων αλλά κυρίως η δική τους πίστη και συναισθηματική εμπλοκή γι’αυτό που κάνουν, διαπερνούν το όλο εγχείρημα. Είμαι σίγουρη ότι οι Εκπαιδευτικοί που γεύτηκαν τις σχετικές γνώσεις κέρδισαν πολλά, και στο επίπεδο μετάδοσης γνώσεων. Πιστεύω ότι και οι μαθητές τους άρχισαν να αγαπούν τις γνώσεις και το σχολείο» .

Αναστασία Καλαντζή-Αζίζι

Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας

Σεμινάριο: «Η εξοικείωση των παιδιών με την εικόνα και την ιδέα της αναπηρίας»

Η δημοτική βιβλιοθήκη Αγίας Παρασκευής διοργανώνει σεμινάριο για εκπαιδευτικούς με θέμα την εξοικείωση των παιδιών με την εικόνα και την ιδέα της αναπηρίας. Ομιλήτρια /εκπαιδεύτρια η Λίλα Πατρόκλου ,συγγραφέας παιδικών βιβλίων, που γράφει και στο περιοδικό "Ορίζοντας"του ΠΑ.Σ.ΠΑ. (Πανελλήνιος Σύλλογος Παραπληγικών).
Στείλτε την παρακάτω αίτηση στο fax ή στο mail της βιβλιοθήκης.


ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΛΕΚΟΥ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Προς
Τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αγίας Παρασκευής
Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου
Κεντρική Βιβλιοθήκη
Τηλ: 210-6395335, 210-6396311 fax: 210-6006434 e-mail : viv-agp1@otenet.gr
Παράρτημα Κοντόπευκου
Τηλ, fax: 210-6000943 e-mail : viv-agp2@otenet.gr
Αίτηση
συμμετοχής στο σεμινάριο
«Η εξοικείωση των παιδιών με την εικόνα και την ιδέα της αναπηρίας»
Ονοματεπώνυμο :
Ειδικότητα:
Δημοτικό Σχολείο:
Τηλέφωνο σχολείου :
Τηλέφωνο σπιτιού :
Κινητό:
email:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ (Δηλώνετε μία από τις τρεις ημερομηνίες)
Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009 (ώρα 6.00μ.μ.)
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009 (ώρα 6.00μ.μ.)
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009 (ώρα 6.00μ.μ.)

Έπαινος επιστημονικής πληρότητας

1ος Διαδικτυακός Διαγωνισμός ΕΕΕΠ-ΔΤΠΕ
«Καλύτερη εκπαιδευτική Ιστοσελίδα για το 2009»
http://diagonismos2009.com

Απονέμεται έπαινος «Επιστημονικής Πληρότητας»
στην Ομάδα μελέτης Mαθησιακών δυσκολιών, Αναπτυξιακών διαταραχών, ένταξης και Διαφορετικότητας ενάντια στον Αποκλεισμό και την απομόνωση, για την ιστοσελίδα της:
http://o-m-a-d-a.blogspot.com/

Πειραιάς, 17-10-2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πειραιάς, 17‐10‐2009
Ολοκληρώθηκε ο 1ος Διαδικτυακός Διαγωνισμός ΕΕΕΠ‐ΔΤΠΕ, «Καλύτερη Εκπαιδευτική Ιστοσελίδα για το 2009», με μια λαμπρή τελετή και την απονομή των βραβείων στους νικητές, στο Συνεδριακό Πολυχώρο «Απόλλων» της Νομαρχίας Πειραιά, την πρώτη μέρα του 6ου Πανελλήνιου Συνεδρίου ΕΕΕΠ‐ΔΤΠΕ «Σχολείο 2.0».
Στην πρώτη δεκάδα των νικητών ‐ σύμφωνα με τα αποτελέσματα της αλληλοαξιολόγησης μεταξύ των συνδιαγωνιζόμενων σχολείων κι εκπαιδευτικών – καθώς και της Κριτικής Επιτροπής του Διαγωνισμού, αναδείχτηκαν οι ιστοσελίδες του 2ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου, του 2ου Γυμνασίου Ζεφυρίου, του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σαρωνίδας, του 3ου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης, των εκπαιδευτικών Δ.Ε. κας Βασιλικής Αφεντουλίδου & κας Μαρίας Ακριτίδου, του εκπαιδευτικού Π.Ε. κ. Διονύση Παρούτσα, του 1ου ΕΠΑ.Λ Πύργου Ηλείας, του 5ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού, του εκπαιδευτικού κ. Ιωάννη Προδρόμου και της εκπαιδευτικού κας Παρασκευής Καρούζου. Αξιοσημείωτο πως στα 10 αυτά βραβεία εκπροσωπούνται εξίσου και τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (τρία Δημοτικά Σχολεία) και τα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ένα Γυμνάσιο, 1 ΕΠΑΛ κι ένα Γενικό Λύκειο) . Το ίδιο και με τους εκπαιδευτικούς που ανήκουν σε όλες τις προαναφερόμενες βαθμίδες εκπαίδευσης. Ακόμα εξετάζοντας την προέλευση των νικητών, τα βραβεία και οι έπαινοι απλώθηκαν σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Αττική, Πύργος Ηλείας, Βόλος, Μυτιλήνη, Κρύα Βρύση Πέλλας, Αγρίνιο, Μεσσηνία, κ.α.)
Επιπλέον των 10 βραβείων, με απόφαση της Κριτικής Επιτροπής του διαγωνισμού, απονεμήθηκαν και 7 Έπαινοι. Συγκεκριμένα απονεμήθηκαν: Έπαινος «Εκπαιδευτικής Καινοτομίας» στο Μουσικό Γυμνάσιο Αγρινίου, Έπαινος «Εκπαιδευτικής Καινοτομίας» στους: Αβραάμ Τριανταφυλλίδη, Αλέξανδρο Κοφτερό, Άννα Κρασσά & Αντώνη Σκέλα, Έπαινος «Εκπαιδευτικής καινοτομίας» στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Σαρωνίδας, Έπαινος «Κοινωνικής προσφοράς» στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Βόλου, Έπαινος «Κοινωνικής προσφοράς» στο Γραφείο Επαγγελματικού Προσανατολισμού Κρύας Βρύσης, Έπαινος «Επιστημονικής Πληρότητας» στον εκπαιδευτικό Π.Ε. κ. Τάσο Ανδριανόπουλο,

Έπαινος «Επιστημονικής Πληρότητας» στον κ. Γιώργο Παπαναστασίου (Ομάδα μελέτης Mαθησιακών δυσκολιών, Αναπτυξιακών διαταραχών, ένταξης και Διαφορετικότητας ενάντια στον Αποκλεισμό και την Απομόνωση).

Φωτογραφικό υλικό από την τελετή απονομής των βραβείων, θα αναρτηθεί σύντομα στο δικτυακό τόπο του διαγωνισμού: http://www.diagonismos2009.com
Στο διαγωνισμό πήραν μέρος 74 σχολεία κι εκπαιδευτικοί από όλη την Ελλάδα, που επιμερίζονται ως εξής: 39 εκπαιδευτικοί ή ομάδες εκπαιδευτικών Π.Ε. ή Δ.Ε., 13 σχολεία Π.Ε. και 22 σχολεία Δ.Ε.
Τα δώρα του διαγωνισμού ήταν προσφορά των εταιρειών: MLS, Σμυρνιωτάκης & Digital Progress, Siem, ItIsArt, SQLearn, 1host.gr. Χορηγοί του διαγωνισμού ήταν οι εταιρείες: Oracle Education Foundation (ελληνικό τμήμα), Conceptum, Intelearn, Τεχνολογική. Χορηγοί Επικοινωνίας: diorismos.gr , sch.gr, pde.gr, elearningexpo.gr
Το Νοέμβριο του 2009, θα προκηρυχθεί ο 2ος Διαδικτυακός Διαγωνισμός ΕΕΕΠ‐ΔΤΠΕ (δικτυακός τόπος υλοποίησής του http://www.education2010.gr). Η ανακοίνωση θα αναρτηθεί στο δικτυακό τόπο της Επιστημονικής Ένωσης Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας για τη διάδοση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση (σύντομα ΕΕΕΠ‐ΔΤΠΕ) http://www.eeep.gr καθώς και στα ενημερωτικά portals ‐ χορηγούς επικοινωνίας μας: www.diorismos.gr, www.pde.gr & www.sch.gr

Τα δικαιώματα των ατόμων με αυτισμό

Ο“Χάρτης των Δικαιωμάτων των ατόμων με Αυτισμό”, ψηφίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία οργανώσεων γονέων ατόμων με αυτισμό Autism-Europe, στο 4ο συνέδριό της που έγινε στη Χάγη στις 10 Μαϊου του 1992.
Στις 9 Μαϊου του 1996, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ανάμεσά τους και Έλληνες ευρωβουλευτές, υιοθέτησαν και υπέγραψαν την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Αυτισμό.

1. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να ζουν μια ανεξάρτητη και πλήρη ζωή αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητές τους.

2. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για μια προσιτή, αντικειμενική και ακριβή κλινική διάγνωση και εκτίμηση.

3. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για μια προσιτή, κατάλληλη εκπαίδευση.

4. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό (και των εκπροσώπων τους) να συμμετέχουν στις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους. Οι επιθυμίες τους πρέπει, όσο είναι δυνατόν, να εξακριβώνονται και να γίνονται σεβαστές.

5. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για μια προσιτή και κατάλληλη κατοικία.

6. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για εφόδια, βοήθεια και κρατικές υπηρεσίες στήριξης που τους είναι απαραίτητες, ώστε να έχουν μια πλήρη και αξιοπρεπή ζωή.

7. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για ένα εισόδημα αρκετό να τους παρέχει τροφή, ένδυση, στέγη και όλα τα απαραίτητα για επιβίωση.

8. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να συμμετέχουν, όσο είναι δυνατόν, στην ανάπτυξη και στη διοίκηση των υπηρεσιών που εξασφαλίζουν την ευημερία τους.

9. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για κατάλληλη ενημέρωση και φροντίδα για τη σωματική, ψυχική και πνευματική τους υγεία. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης και φαρμακευτικής αγωγής λαμβάνοντας υπόψη τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης και ασφάλειας του ατόμου.

10. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για επαγγελματική εκπαίδευση και απασχόληση χωρίς διακρίσεις και προκαταλήψεις. Για εκπαίδευση και εργασία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι δυνατότητες και το δικαίωμα επιλογής του ατόμου.

11. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό για προσιτά μεταφορικά μέσα και ελεύθερη μετακίνηση.

12. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να συμμετέχουν σε πολιτιστικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις και στον αθλητισμό.

13. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να έχουν ίση πρόσβαση στις υπηρεσίες και στις διάφορες δραστηριότητες της κοινότητας.

14. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να έχουν σεξουαλικές σχέσεις συμπεριλαμβανομένου και του γάμου, χωρίς εκμετάλλευση ή εξαναγκασμό.

15. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να έχουν τα ίδια (και οι εκπρόσωποι τους) νομική βοήθεια και πλήρη προστασία όλων των δικαιωμάτων τους.

16. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να μην απειλούνται από αυθαίρετο εγκλεισμό σε ψυχιατρικό νοσοκομείο ή άλλο ίδρυμα.

17. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να μην υπόκεινται σε κακή σωματική μεταχείριση ούτε να υποφέρουν από έλλειψη φροντίδας.

18. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να μην υπόκεινται σε καμιά ακατάλληλη ή υπερβολική φαρμακευτική αγωγή.

19. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ των ατόμων με αυτισμό να έχουν πρόσβαση τα ίδια (και οι εκπρόσωποι τους) στον προσωπικό τους φάκελο, ο οποίος περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικές με τον ιατρικό, ψυχολογικό, ψυχιατρικό και εκπαιδευτικό τομέα.

Κανόνες συμπεριφοράς καθημερινής επικοινωνίας με άτομα με αναπηρία.

Η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας – Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης σε συνεργασία με την έδρα της UNESCO του Πανεπιστημίου Μακεδονίας προχώρησε στην έκδοση αυτού
του σύντομου οδηγού, που περιέχει κανόνες συμπεριφοράς καθημερινής επικοινωνίας
με άτομα με αναπηρία.
Εντάσσεται στο πλαίσιο των συντονισμένων δράσεων που αναπτύσσει από το 2006,
η ΓΓΕ-ΓΓΕ στη θεματική «ΑμεΑ και ΜΜΕ».
Η ορθότητα των όρων που χρησιμοποιούνται έχει ελεγχθεί από την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων
με Αναπηρία (Ε.Σ.ΑμεΑ).

Υποχρεώσεις Κρατών
Τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία κατοχυρώνονται από όλες τις διεθνείς πράξεις
προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και ειδικότερα από τη Σύμβαση
για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και το Προαιρετικό Πρωτόκολλο του 2006
που τέθηκαν σε ισχύ το 2008.
Για την εφαρμογή των ανωτέρω Συμβάσεων, τα κράτη μέρη θα πρέπει να προβούν
σε δυο βασικές ενέργειες:
Ι. Να αφυπνίσουν την κοινωνία
αρχίζοντας από την οικογένεια του ατόμου με αναπηρία, για την ανάγκη σεβασμού
των δικαιωμάτων του και της αξιοπρέπειάς του.
καταπολεμώντας στερεότυπα, προκαταλήψεις και επιβλαβείς πρακτικές.
Υιοθετώντας σε όλα τα επίπεδα του εκπαιδευτικού συστήματος το σεβασμό των δικαιωμάτων
των ανθρώπων και ειδικότερα των ατόμων με αναπηρία.
Aναγνωρίζοντας τις ικανότητες και δεξιότητες των ατόμων με αναπηρία.
Ενθαρρύνοντας τα ΜΜΕ στην προβολή ζητημάτων που αφορούν τα άτομα με αναπηρία
και την προστασία τους.
ΙΙ.Να εξασφαλίζουν προσβασιμότητα στα άτομα με αναπηρία
Σε όλα τα δημόσια κτήρια, στα μέσα μεταφοράς,στο φυσικό περιβάλλον
Σε όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες σε αστικές ή αγροτικές περιοχές.
Στην τεχνολογία και στα νέα συστήματα πληροφόρησης και επικοινωνίας.

Κανόνες Συμπεριφοράς
Γενικοί
Αν κρίνετε ότι υπάρχει ανάγκη να βοηθήσετε ένα άτομο με αναπηρία ρωτήστε
το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να το κάνετε.
Προτιμήστε να μιλήσετε απευθείας στο άτομο με αναπηρία,
παρά μέσω γονέα, συνεργάτη, συνοδού ή διερμηνέα.

Μιλήστε απλά και κατανοητά, χρησιμοποιώντας κοινές εκφράσεις, όπως «πρέπει να προλάβω»,
«θα έχεις νέα μου σύντομα», ανεξάρτητα από την αναπηρία που έχει το άτομο.

Αν δεν έχετε οικειότητα με ένα άτομο με αναπηρία αποφύγετε να το ρωτήσετε
για την αναπηρία του ή τις αιτίες της.
Να είστε διακριτικός και υπομονετικός. ‘Ενα άτομο με αναπηρία μπορεί να χρειαστεί
περισσότερο χρόνο για να κάνει κάτι.
Μην επαινείτε υπερβολικά ένα άτομο με αναπηρία που εκτελεί συνηθισμένες,
καθημερινές εργασίες.
Ενώ περιμένετε στη σειρά παραχωρήστε τη θέση σας σε ένα άτομο με αναπηρία.
Μεσολαβήστε ώστε το άτομο να προχωρήσει μπροστά στη σειρά.
Μη στέκεστε μπροστά του σε πολύ κοντινή απόσταση.
Όταν χρησιμοποιείτε μέσα μαζικής μεταφοράς, προσφέρετε τη θέση σας στο άτομο με αναπηρία.
Βοηθήστε το να επιβιβαστεί ή να αποβιβαστεί από το λεωφορείο, το τραμ ή το αεροπλάνο,
αφού πρώτα ρωτήσετε με ποιο τρόπο μπορείτε να βοηθήσετε.
Μη δείχνετε οίκτο σε άτομα με αναπηρία.
Συμπεριφερθείτε τους ως ίσος προς ίσο, γιατί αυτό είναι.
Όταν συνοδεύετε ένα παιδί που λόγω αθώας περιέργειας μπορεί να ρωτήσει
για το άτομο με αναπηρία που τυγχάνει να είναι δίπλα σας, εξηγήστε του
όσο πιο απλά μπορείτε ό,τι γνωρίζετε για το συγκεκριμένο είδος αναπηρίας.
Μην αποτρέπετε το παιδί από το να κοιτάζει το άτομο με αναπηρία ή να ρωτήσει σχετικά.
Αναλυτικά για τις αναπηρίες εδώ

Εκπαιδευτική Διημερίδα

Ένταξη παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στο Γενικό Σχολείο
«Επικοινωνία-Κοινωνικές Δεξιότητες και Συναισθηματική Αγωγή»
Τρόποι ένταξης στην ομάδα της τάξης, μέσω διαχείρησης συναισθημάτων
Βιωματικό σεμινάριο με πρακτική άσκηση
21 - 22 Νοεμβρίου 2009 - Δημαρχείο Χολαργού (Αίθ. Μίκης Θεοδωράκης)
Η Σχολική τάξη από μόνη της δεν είναι ομάδα.
Ο εκπαιδευτικός, καλείται να μεταμορφώσει το τυχαίο σύνολο της τάξης σε ΟΜΑΔΑ,με στόχο την ομαδοσυνεργατική μάθηση την οποία επιδιώκουν το αναλυτικό πρόγραμμα και τα νέα Σχολικά βιβλία...
Η μεταμόρφωση της τάξης σε ΟΜΑΔΑ, μπορεί να γίνει μέσω διεργασιών που πρέπει να ακολουθήσουν όλα τα παιδιά και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση γιά να βρούν τη θέση τους μέσα σ’ αυτήν και τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Πρόγραμμα
ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ - 21 Νοεμβρίου 2009
8.30 - 9.00: Εγγραφές
9.00-9.30: Χαιρετισμοί
9.30-11.00: Εισήγηση: Βάγια Παπαγεωργίου
«Προβλήματα Συμπεριφοράς, Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων»
11.00 - 11.30: Συζήτηση
11.30 - 12.00: Διάλειμμα
12.00 - 12.30: Εισήγηση: Κατερίνα Βαγενά
«Εφαρμοσμένη ένταξη στο Δημοτικό: Τα Προβλήματα στην εφαρμογή της και η διαχείρησή τους. Δυσκολίες - Λύσεις - Συμπεράσματα»
12.30 - 13.00: - Εισήγηση: Αγγελική Γιαννάτου
«Peer Mediators»: Μέθοδος για την πρόληψη της βίας από μαθητές του
σχολείου.
13.00 - 13.30: Συζήτηση
13.30 - 14.30: Διάλειμμα
14.30 - 16.00: Εισήγηση: - Βάγια Παπαγεωργίου
«Διαταραχές του Φάσματος του Αυτισμού - Η Παρούσα
Κατάσταση».
16.00 - 16.30: Συζήτηση - Κλείσιμο πρώτης μέρας
ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ - 22 Νοεμβρίου 2009
9.00 - 9.15: Χαιρετισμοί
9.15 - 9.30: Εισαγωγικά: Χαιρετισμός Σχολικών Συμβούλων Ειδικής Αγωγής: Ρόλος και δυσκολίες - DR Γιώργος Τζίμας - Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής & Εκπαίδευσης Β΄ Εκπαιδευτικής περιφέρειας Αθηνών.

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ - ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: (09.15 - 11.00)
09.30 - 10.30:
- Ομάδα Α - «Peer Mediators» Πρακτική Άσκηση Εφαρμογή προγράμματος γιά τη βία - Αγγελική Γιαννάτου
- Ομάδα Β - «Αποδοχή της διαφορετικότητας» - Βιωματική Άσκηση Μ. Καραπαναγιώτου 10.30 - 10.45: Διάλειμμα
10.45 - 11.45:
- Ομάδα Α: «Έκτη Αίσθηση» Βιωματική Άσκηση - Βάγια Παπαγεωργίου
- Ομάδα Β: Ομαλή Ένταξη των μαθητών με ιδιαίτερες συμπεριφορές στην τάξη: Βιωματικό εργαστήριο - Μ. Καραπαναγιώτου.
11.45 - 12.15: Διάλειμμα
Εναλλαγή Ομάδων Εργασίας
12.15 - 13.15:
- Ομάδα Α: «Ομαλή Ένταξη των μαθητών με ιδιαίτερες συμπεριφορές στην τάξη»: Βιωματικό εργαστήριο - Μ. Καραπαναγιώτου.
- Ομάδα Β: «Peer Mediators» Πρακτική Άσκηση Εφαρμογή προγράμματος γιά τη βία - Αγγελική Γιαννάτου
13.15 - 13.45: Διάλειμμα
13.45 - 14.45:
- Ομάδα Α: «Αποδοχή της διαφορετικότητας» - Βιωματική Άσκηση Μ. Καραπαναγιώτου
- Ομάδα Β: «Έκτη Αίσθηση» - Βιωματική Άσκηση - Βάγια Παπαγεωργίου
14.45 - 15.45: Συζήτηση- Κλείσιμο Διημέρου

Δείτε λεπτομέρειες για τους εισηγητές και τις εισηγήσεις στο περιοδικό "Παιδί Ειδικά Δικαιώματα" ΤΕΥΧΟΣ16