Ένα ιστολόγιο με άρθρα,ειδήσεις και γενικά οτιδήποτε αφορά την ειδική αγωγή, φτιαγμένο με μεράκι από το δάσκαλο Γιώργο Παπαναστασίου, που υπηρετεί στο T.E. του 6ου Δημ. Σχ. Αγίας Παρασκευής.
Ο τίτλος του είναι παρότρυνση αλλά και ευχή: να μη φοβηθείς στην περίπτωση που σου ασκούν βία και να τα πεις όλα. Πάντα θα υπάρχει κάποιος με ανοιχτά αφτιά να σε ακούσει και να σε βοηθήσει. Και να θυμάσαι: τίποτα, μα τίποτα δε δικαιολογεί βίαιη συμπεριφορά απέναντί σου. Αυτό σε παροτρύνουν και σου εύχονται, καθεμιά με το δικό της τρόπο, οι τρεις ιστορίες του βιβλίου, τις οποίες υπογράφουν η Ελένη Δικαίου, ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος και η Τζέμη Τασάκου. Τις εικονογραφούν η Λήδα Βαρβαρούση, ο Χρήστος Ζωίδης, η Διατσέντα Παρίση, η Βάσω Ψαράκη και μαθητές. Εκδόσεις: ΕΨΥΠΕ (Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου)
Ο Διαδραστικός Πίνακας στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο ως το ...Νηπιαγωγείο
Αθήνα 12 Μαρτίου 2011
Η ημερίδα απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς προσχολικής, πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σε στελέχη της εκπαίδευσης, φοιτητές και επαγγελματίες του χώρου.
Κύριος σκοπός της ημερίδας είναι η διερεύνηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η χρήση του διαδραστικού πίνακα στη διδακτική πράξη. Μέσα από την παρουσίαση πρακτικών διδακτικής αξιοποίησης στην σχολική τάξη, επιδιώκεται να δημιουργηθεί ένα γόνιμος προβληματισμός και ένας ουσιαστικός διάλογος σχετικά με την ένταξη και αξιοποίηση του τεχνολογικού αυτού εργαλείου στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011, στο αμφιθέατρο του Μαράσλειου Διδασκαλείου Δημοτικής Εκπαίδευσης (Μαρασλή 4, Αθήνα) και ώρες 9.30-14.00
SEMINAR ON ADVANCES IN THE ASSESSMENT AND TREATMENT OF AUTISM SPECTRUM DISORDERS-PDD's- Athens 16&17th of April, 2011
Το Σεμινάριο αφορά την Επισκόπηση και Αντιμετώπιση των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών και γίνεται σε συνεργασία με Ακαδημαϊκά μέλη από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ και το πρότυπο Κέντρο για Παιδιά με Ειδικές Ανάγκες του Κονέτικατ-ΗΠΑ.
Οι προσκεκλημένοι ομιλητές είναι διακεκριμένοι επιστήμονες και έχουν εργαστεί στα πιο γνωστά ιδρύματα διεθνώς και είναι ευτύχημα που δέχθηκαν την πρόσκλησή μας να συνδιοργανώσουν το σεμινάριο αυτό.
Διοργανώνεται από το Ερευνητικό Κέντρο Αναπτυξιακής Παιδιατρικής Κύπρου και αναμένεται να τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας και του Υπουργείου Υγείας Ελλάδος.
Αφορμή για την διοργάνωση του σεμιναρίου, αποτέλεσε η διαπίστωση και ταυτόχρονα η όλο και αυξανόμενη ανάγκη γονέων και ειδικών, για σύνδεση της θεωρίας με την πράξη, δηλαδή πρακτικής εφαρμογής παρεμβάσεων, με γενίκευση στο σπίτι και στο σχολείο και όχι μόνο σε κλινικό-θεραπευτικό περιβάλλον. Ταυτόχρονα διαπιστώσαμε την καθυστέρηση στην έναρξη θεραπειών και την έλλειψη εκπαιδευτικής-θεραπευτικής έντασης στα περισσότερα προγράμματα παρέμβασης στην Ελλάδα αλλά και προβλήματα στα υπάρχοντα εκπαιδευτικά προγράμματα και την αντιμετώπιση και των παρατηρούμενων μαθησιακών δυσκολιών των παιδιών μας.
Στόχος μας ήταν και είναι η δημιουργία στέρεων βάσεων για Πρώιμη Ανίχνευση και Παρέμβαση στην Ελλάδα.
Στερεότυπα, περιθωριοποίηση, φόβος.Αλλά και αποδοχή, ένταξη, αγάπη. Δύο αντιθέσεις που συνυπάρχουν, όταν γίνεται λόγος για άτομα με αναπτυξιακές και νοητικές δυσλειτουργίες, για συνανθρώπους μας που μάχονται για την υπεράσπιση των ξεχωριστών τους δεξιοτήτων, αλλά και για τον σεβασμό μας.
Με αφορμή τη διοργάνωση των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics Athens 2011, το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου Αιώνα πραγματοποιεί ένα μεγάλο αφιέρωμα με τίτλο «Έτσι είμαι – Ανατρέποντας προκαταλήψεις».
Διαβάστε το πλήρες κείμενο με τον πίνακα Ποσοστό ατόμων με χαμηλές επιδόσεις στην ικανότητα ανάγνωσης, PISA 2000-2009 και τα διαγράμματα Άτομα με χαμηλές επιδόσεις στην ικανότητα ανάγνωσης (2009), Μεταβολή των επιδόσεων ανάγνωσης στην περίοδο 2006-2009 πηγή sch.gr
Θυμάμαι όταν ο μικρός μου αδελφός γεννήθηκε δεν ήξερε παρά να τρώει. Έτρωγε πολύ πολύ, έκλαιγε επίσης πολύ πολύ, αλλά αντιθέτως δεν κρατούσε κακία.
Τώρα ο αδελφός μου είναι μεγάλος αλλά δεν κινείται πολύ. Δεν λέει τίποτα. Καμιά φορά θα μου άρεσε να τον κάνω να γελάσει αλλά δεν γελάει. Κάνει σαν να μην με είδε σαν να μην με άκουσε. Ο μικρός μου αδελφός σα να βρίσκεται πάντα στα σύννεφα.
Είναι ήσυχος εκτός από τις φορές που βάζουμε την ηλεκτρική σκούπα, όταν βάζουμε κάτι να ψήσουμε, όταν περνάμε μέσα από ένα τούνελ ή όταν τραγουδάμε για τα γενέθλια, όταν έχουμε επισκέπτες που εκείνος δεν επιθυμεί, όταν του κόβουμε τα νύχια, όταν χειροκροτάμε και όταν τον σταματάμε από το παιχνίδι, τότε θυμώνει πάρα πολύ και δεν είναι καθόλου αστείο!
Ο μπαμπάς και η μαμά είναι υποχρεωμένοι να του κόβουν τα μαλλιά όταν κοιμάται, πολύ απαλά.
Ο μικρός μου αδελφός πάει στον παιδικό σταθμό αλλά δεν παίζει με τα άλλα παιδιά, κοιτάζει στο κενό. Κάθε φορά που πηγαίνουμε βόλτα οι κύριοι και οι κυρίες μας κοιτάζουν πολύ επίσης και μετά ο αδελφός μου κάνει παράξενες κινήσεις, κουνάει τα χέρια του σαν να επρόκειτο να πετάξει. Υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται γιατί νομίζουν ότι είναι μια αρρώστια που μπορεί να μεταδοθεί.
Του κάνω δώρα μπιζού, του αρέσουν τα μπιζού γιατί λάμπουν αλλά δεν τα αγγίζει, ή πολύ λίγο, με την άκρη του δαχτύλου.
Έχει δει πολλούς ειδικούς, πολλούς, πολλούς, τους βλέπει συχνά. Ο μπαμπάς και η μαμά λένε ότι δεν είναι όπως όλος ο κόσμος, είναι λίγο περίεργος. Εγώ όμως κοιτάζω πάντα τον μικρό αδελφό, αυτόν τον μικρό αδελφό που κοιτάζει πάντα τον ουρανό, ακόμα και όταν πηγαίνουμε για ψώνια, ακόμα και στο αυτοκίνητο του αρέσει να κοιτάζει τον ουρανό.
Ο μικρός μου αδελφός έχει γεννηθεί όπως όλος ο κόσμος, αλλά έρχεται από το φεγγάρι. Ε, ναι του αρέσει αυτό που γυαλίζει όπως το φεγγάρι. Του αρέσει ότι είναι στρογγυλό και μοιάζει στο φεγγάρι, όπως και τα καπάκια στα φρεάτια και κάθε φορά που βρίσκεται μπροστά σε ένα από αυτά, εάν θέλουμε να προχωρήσει, θα πρέπει να βάλουμε το πόδι μας πάνω στο καπάκι και δεν το βλέπει πια και συνεχίζει τον δρόμο του.
Του αρέσει επίσης να ανεβαίνει τις σκάλες όχι όμως και να τις κατεβαίνει. Προτιμά να ανεβαίνει και δεν σταματά. Ανεβαίνει, ανεβαίνει. Ο μικρός μου αδελφός είναι ένας πρίγκιπας, ένας πρίγκιπας - μαέστρος ορχήστρας. Εγώ θα ήθελα να ήμουνα μια νεράιδα να του κάνω μάγια ώστε να προτιμήσει να είναι εδώ από ότι στο φεγγάρι και έτσι να του δώσω το χέρι μου για να έρθει μαζί μου.
Με τον μικρό μου αδελφό έχουμε εφεύρει μια γλώσσα οι δυο μας. Παίζουμε το παιχνίδι με το καπέλο. Φοράω το καπέλο και εκείνος γελά και μετά τρέχει μετά από πίσω μου. Εκείνη την στιγμή είμαστε οι δυο μας και είναι ωραία.
Τον κόσμο του φεγγαριού... δεν τον γνωρίζουμε καλά. Έχουμε ανέβει αλλά ξεχάσαμε να τον εξερευνήσουμε καλά.
Για να καταλάβουμε τον μικρό μας άνθρωπο πρέπει να κάτσουμε, να κοιτάξουμε και να μην μας πτοήσουν όλες αυτές οι πράξεις απόσυρσής του αλλά κυρίως σιγά-σιγά να τον οδηγήσουμε να γευτεί τον δικό μας κόσμο.
Οφείλουμε να οπλιστούμε με υπομονή για να καταφέρουμε να κρεμάσουμε στο φεγγάρι μια χρυσή κλωστή που να φτάνει μέχρι την παλαιά γη.
Μέχρι πού αυτός ο μικρός αδελφός του φεγγαριού θα έρθει να μας συναντήσει;
Μέχρι που θα πάμε, εμείς, για να τον συναντήσουμε;...
Καθορισμός εξεταστέας ύλης για τις εξετάσεις κατάρτισης πινάκων επιτυχίας δασκάλων και νηπιαγωγών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ) των Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) και των Τμημάτων Ένταξης (ΤΕ) της Δημόσιας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
